Wiebelen

IMG_4812

Vorig week was ik met wintersport. Weinig zon, veel sneeuw. Lekker glijden. Ik zat me te bedenken hoe geweldig het is dat je met een plank een berg af kunt. En zo moeilijk is het niet. Gewoon een beetje wiebelen. Als je voor- of achterover buigt, maak je een bocht. En naar beneden ga je vanzelf. Toen ik beneden was ging ik met de lift weer omhoog. Ook dat koste weinig moeite. Nog maar een afdaling dan. Nu zat ik me te bedenken dat ik het best heel aardig kon. Toen lag ik opeens op de grond. In de sneeuw. Ook lekker.

WK-favoriet

Mijn neefje was drie toen bij de bal ontdekte. Hij gaf er een trap tegen en liep er achteraan. Dat doet ie nog steeds, overal waar hij komt. Een doel is snel gevonden. Op mijn verjaardag was dat de rollator van mijn tante van 90. Hij schoot er twee prachtig binnen. Eentje onderkant mandje en de ander binnenkant wiel. “Tante Jet, ik heb in je rollator gescoord!” Mijn tante, die net aan nog een wijntje begon, vond het allemaal prima. “Goed zo, Boaz.” Op het WK is hij voor de Zuid-Koreanen. Vanwege hun volkslied. Gangnam Style van PSY.

De gedaanteverwisseling

Schermafbeelding 2018-09-03 om 19.03.21

‘Toen Gregor Samsa op een morgen uit onrustige dromen ontwaakte, ontdekte hij dat hij in zijn bed in een monsterachtig ongedierte was veranderd.’ De openingszin is een kunstwerk op zich. Ik schrok er zo van dat ik een half jaar later pas verder ging met lezen. Mooi en bijzonder boek van Kafka over het onvermogen van mensen om verbinding te maken met de wereld om zich heen.

Takkepen

“Kijk, wat is dat?”, zei ik tegen mijn nichtje van vier.
“Een tak!”
“weet je het zeker?”
“Ja!”
Ik pakte de tak en schreef haar naam ermee in het zand.
“Het is een pen”, zei ik.
“Nee, een tak.”
“Het is een pen. Je kan er toch mee schrijven?”
Daar moest ze even over nadenken.

Lente

De afgelopen maanden was het stil op de pont. Mensen die zwijgend naar hun werk gingen, en later weer naar huis. Vandaag is het anders. Een blauwe lucht, een zonnige dag in maart. Dezelfde mensen, maar anders. Er wordt gepraat en gelachen. Je ziet de ontspanning op gezichten. Je hoort de opwinding in stemmen. Vogeltjes die het nest verlaten en uitvliegen. Het leven gaat weer beginnen. De lente. Ik loop de stad in en neurie een deuntje.

De ijsmakers

ijsmakers

Veellezer M. van Emmerik schreef op verzoek van Hansie Maakt Meters een boekrecensie. Naar eigen zeggen een juweel is De ijsmakers van Ernest van der Kwast, over een Italiaanse familie die al generaties lang ijs maakt. ‘Met veel gevoel voor humor beschrijft Van der Kwast de tragiek van zijn karakters. Over familieleden die met zichzelf en met elkaar in de knoop liggen. Die uit angst voor het onbekende vasthouden aan een jarenlange traditie. Met afgunst kijken zij naar Giovanni, die zijn eigen weg kiest. Broer Luca wil niets meer met Giovanni te maken hebben, maar het lot heeft andere plannen…’

The curious incident of the dog in the night-time

curious-incident

After I bought six books from the bookseller of Chiang Mai, he said to me: “forget those books, you should buy this one.” I did. Nevertheless I started reading the other books first. Some were really nice. Have I told you already about Kazuo Ishiguro. He is a natural born storyteller. Try An Artist of the Floating World. Another book I red is ‘Don’t tell mum I work on the rigs, she thinks I am a piano player in a whorehouse.’ Funny title and nice to read. But I sat down to tell you a little more about the other book, the seventh. It’s about a 15 year old autistic boy who starts a murder investigation after someone killed Wellington, the dog of Mrs Shears, his neighbour. It’s told from the perspective of the child, who describes himself as a mathematician with some behavioural difficulties. It’s funny, it’s sad and most of all it’s surprising and revealing. You see a different world. Great!